Door het steeds grotere aanbod aan web 2.0 applicaties, laten we met zijn allen ook steeds meer van onze persoonlijke gegevens achter op het internet. Gegevens die hopeloos verspreid staan, maar die we wel zomaar prijsgeven. Om maar even een voorbeeld te geven: als ik vandaag wil weten wie Tijs Vrolix is, kan ik dat aan Google vragen. Daar leer ik tientallen dingen. Niemand kan me garanderen dat het om dezelfde Tijs Vrolix gaat en ongetwijfeld is er nog veel meer te vinden op het net, feit blijft dat er heel wat informatie over je identiteit open en bloot toegankelijk is.
Je staat er misschien niet bij stil, maar langzaamaan staat zowat je hele leven online. Dick Hardt vertelde dat vorig jaar al op een indrukwekkende manier tijdens OSCON, Fred Cavazza ging er vorige week op verder met behulp van een mooi schema. In tegenstelling tot de bijbehorende post ben ik er nog niet uit of dat nu een goede of slechte zaak is en of we moeten evolueren naar systemen waarbij de gebruiker terug de controle heeft over zijn identiteit. Is dat dan bijvoorbeeld wel te combineren met het Data is the Next Intel Inside principe dat web 2.0 kenmerkt? Wat denk jij?
Wat is jouw mening over Wat gaat er gebeuren met onze digitale identiteit?? Plaats je reactie en laat het me weten. Zorg ervoor dat je alle velden met een sterretje (*) invult. Je emailadres wordt niet getoond.